|
|
Sanktuarium
"Celletta"
|
Przy
drodze krajowej nr. 16 prowadzącej z Ferrary do Rawenny, w
pobliżu starożytnego miasteczka Argenta z jednej strony
oraz wałów rzeki Reno z drugiej pojawia się nagle
Sanktuarium Celletta - wspaniała i harmonijna w swoich
klasycystycznych liniach architektonicznych budowla, na planie koła,
która swoim krztałtem dominuje nad zielonym otoczeniem pól.
|
|
Sanktuarium kochane i podziwiane od zawsze przez mieszkańców
Argenty zawdzięcza swoją nazwę pierwszej kapliczce
(cella = cela, pokój; stąd celletta - celka,
kapliczka ) w której znajdował się wizerunek Matki Bożej
z Dzieciątkiem.
Ks. Francesco Leopoldo Bertoldi, z Argenty, w swojej historii
Matki Bożej z Celletta wspomina takie oto wydarzenie: niejaki
Gianpaolo z rodziny Fanti, zwany Dainese, mieszkaniec San Biagio,
wracając wraz ze swoją żoną do domu, w czasie
wielkiej burzy, zjechał nagle konną bryczką do
rzeki. Widząc
niebezpieczeństwo śmierci, obydwoje zaczęli wzywać
pomocy Matki Najświętszej obiecując, że
wybudują kaplicę na jej cześć. |
|
Uratowani od śmierci spełnili swoją obietnicę
i kaplica od razu została przez lud nazwana Celletta.
W 1580 r. władze Argenty postanowiły poszerzyć
kaplicę widząc wielkie rzeszy wiernych które tam
przybywały, zaś malarzowi Francesco Balestriemu
powierzono odnowę obrazu Matki Bożej szczególnie jej
oblicza oszpeconego wcześniej przez huliganów. Przy tej
okazji domalowano na obrazie postaci patronów Argenty: św.
Jakuba i św. Mikołaja.
W 1605 r. inny malarz z Argenty, Nicolņ Balestri, domalował
dwa anioły unoszące nad głową Matki Bożej
królewską koronę.
5 czerwca 1606 r. Matka Boża objawiła się Zygmuncie
Conti, żonie Wawrzyńca Valdagni. Ukazanie się Pani
z nieba spowodowało jeszcze większy napływ
pielgrzymów urzeczonych także obietnicą jaką
zostawiła Maryja: Powiedz to wszystkim, że kto będzie
pościć przez trzy soboty prosząc o łaskę,
otrzyma ją jeśli będzie jej godny.
|
|
W
1919 r. było już ok. 150.000 dziękczynnych votów złotych
i srebrnych.
Sanktuarium
stawało się coraz bardziej słynne i 21 listopada
1606 r. przybywa tam jako pielgrzym Kardynal Aldebrandini a w 1607
r. Arcybiskup Ravenny mianuje Ks. Jana Chrzciciela Beccari
kapelanem Celletty by sprawał tam
Eucharystię dla wiernych wypełniających po
brzegi małą świątynię. |
|
W
konsekwencji władze Argenty decydują wzniesienie nowej,
godniejszej świątyni z ofiar ludu Argenty i licznych
wiernych którzy przybywali tam ze wszystkich stron.
Dzieło to powierzono architektowi Marco Nicolņ Balestriemu
i 13 lutego 1607 r. rozpoczęto już budowę. Po
śmierci Balestriego jego rolę przejmuje architekt
Gianbattista Aleotti, również mieszkaniec Argenty, który
finalizuje budowę świątyni. |
|
|
Pobożność
ludu wzrosła szczególnie po trzęsieniu ziemi, które 16
marca tegoż samego roku zniszczyło Argentę i
pobliskie miejscowości: San Biagio, Boccaleone i Bando.
Jego epicentrum było blisko Celletty, jednak Sanktuarium
pozostało nienaruszone. |
|
Mimo
wielu ruin i zniszczonych murów, wież i budynków
mieszkalnych, ofiar w ludziach prawie nie było. Dlatego to
mieszkańcy Argenty wraz z władzami miasta, tak cywilnymi
jak i kościelnymi, udali się w procesji do Sanktuarium
by podziękować uroczyście Matce Najświętszej
i Św. Józefowi za uratowanie życia oraz by uczynić
ślub, że będą to czynić co roku tego
samego dnia, jak to potwierdza tablica marmurowa z 12 maja 1669 r.
zachowana do dzisiaj na ścianie po lewej stronie przy wejściu
do świątyni.
7
maja tegoż samego roku Ks. Prałat Cocacio, delegat
biskupa diecezji uroczyście konsekrował nową świątynię.
7 października, w atmosferze wielkiego święta i
przy licznym udziale wiernych oblicze Matki Bożej zostało
przeniesione wraz z murem ze starej celletty do nowej świątyni.
Tą też datę wybrano jako coroczne święto
Matki Bożej z Celletta w którym czci się Maryję Królową
Różańca świętego. |
|
Dane
artystyczne. W
Pinakotece miejskiej w Argencie, która znajduje się w starożytnym
kościele św. Dominika, przechowywane są niektóre
dzieła sztuki malarskiej pochodzące z Celletty. Wśród
nich godny
wspomnienia jest XV-wieczny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem
ze świętymi: Łazarzem i Hiobem (1513r.),
przypisywany autorstwu Benvenuto Tisi, zwanego Garofalo, który to
obraz znajdował się w ołtarzu św. Łazarza.
Późniejszym jest Trzęsienie ziemi w Argencie,
obraz namalowany przez Camillo Ricci, ucznia Scarsella po słynnej
obietnicy uczynionej wobec Matki Bożej w 1624r. Inny obraz o
mniejszych rozmiarach z 1600 r., przedstawiający Chrystusa w
ogrodzie został podarowany przez prawnika Bondini'ego. |
|
|
Ucieczka
do Egiptu to dzieło które do dziś możemy
podziwiać w Sanktuarium, w pierwszej kaplicy na lewo od ołtarza.
Jest to XVIII-o wieczna kopia obrazu, której oryginał o
mniejszych rozmiarach znajduje się w Pinakotece miejskiej w
Argencie. Autorem kopii jest malarz z Ferrary - Fei. Obraz Ucieczka
do Egiptu jako wotum po trzęsieniu ziemi, został zamówiony
u francuskiego malarza Dulauviera, ucznia Guido Reni (nawiasem
mówiąc kosztował zbyt dużo) i umieszczony w 1635
r. w kaplicy poświęconej od najdawniejszych czasów
św. Józefowi. |
|
|
Nie
ma już dziś śladów po freskach wykonanych na
sklepieniu świątyni przez malarza bolońskiego Sante
Nucci w 1870 r. jak również z dzwonnicy zburzonej 12
kwietnia 1945 r. w czasie bombardowania po którym pozostał
tylko ołtarz Matki Bożej.
W obecnym budynku Sanktuarium, odnowionym po wojnie, stare dzieła
sztuki zostały zamienione nowymi rzeźbami z drewna z
Ortisei, wśród nich duży drewniany krzyż, bardzo
czczony przez wiernych.
|
|
Panie
spraw
bym był godnym kapłanem
nie tylko przy ołtarzu
ale i w życiu i w ofierze z siebie
zawsze
Ks. Minzoni |
Na
wieczną pamiątkę
Aleotti, jak wspomina tablica marmurowa na posadzce przy
wejściu do świątyni, został pochowany w
Celletta w 1878 r. Również Marco Nicolņ Balestri,
którego ciało zostało przeniesione z cmentarza do
sanktuarium w 300-tną rocznicę konsekracji świątyni
(1924 r.)
Inną ważną postacią w Argencie był Monsignor
Giovanni Mesini (1879 - 1969). Jego życie i działalność
nacechowane były szczególnym zamiłowaniem do
Dantego, którego uhonorował uroczystymi obchodami 100
lecia po jego śmierci, w 1921 r. licznymi
publikacjami i recytacją jego dzieł.
Jemu należy zawdzięczać troskę o odbudowę
Sanktuarium po zniszczeniach wojennych. Jego ciało
spoczywa dziś w kaplicy w prawej nawie Celletty, jest tam
również kamienna tablica wspominająca jego postać.
Godnym wspomnienia i podziwu jest obecność w
Celletta i gorliwe apostolstwo jej długotrwałego
Rektora (ponad 40 lat) Ks. Gino Flori (zm. 6.01.2003),
którego obecność tutaj była czymś wyjątkowym
dla wiernych i wszystkich mieszkańców Argenty.
|
|